بسم الله الرحمن الرحیم
إِنَّ الَّذِینَ جَاءُو بِالْافْک عُصْبَةٌ مِّنکمُْ لَا تحَْسَبُوهُ شَرًّا لَّکُم،
براستیکه آن گروه از منافقان که به شما بهتان بستند؛ مپندارید ضرری به آبروی شما می رسانند.
بَلْ هُوَ خَیرٌْ لَّکمُْ،
بلکه خیری نیز خواهید یافت.
لِکلُِّ امْرِى مِّنهُْم مَّا اکْتَسَبَ مِنَ الْاثْم.
و هریک از آنها به عقاب اعمال خود خواهند رسید.
وَ الَّذِى تَوَلىَ کِبرَْهُ مِنهُْمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِیم.
و آن کسی که منشا این بهتان بزرگ گشت هم به عذابی سخت معذب خواهد شد.
لَّوْ لَا إِذْ سمَِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَیرًْا وَ قَالُواْ هَاذَا إِفْکٌ مُّبِین.
آیا بهتر نبود که شما مردان و زنان مومن چون چنین بهتانی شنیدید، حسن ظنتان درباره یکدیگر بیشتر میشد و میگفتید که این بهتان دروغی است آشکار؟!
قرآن مجید، سوره مبارکه نور و آیات یازدهم و دوازدهم
ادامه مطلب
