سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

بار سنگین
ساعت ۸:٤٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: امام خمینی

بسم الله الرحمن الرحیم

ما در این مدت مصیبت­ها دیده­ایم، مصیبت­های بسیار بزرگ و بعضی پیروزها حاصل شد که البته آن هم بزرگ بوده، مصیبت­های زن­های جوان مرده، مردهای اولاد از دست داده، طفل­های پدر از دست داده.

من وقتی چشمم به بعضی از اینها که اولاد خودشان را از دست داده­اند می­افتد، سنگینی در دوشم پیدا می­شود که نمی­توانم تاب بیاورم. من نمی­توانم از عهده این خسارات که بر ملت ما وارد شده است برآیم، من نمی­توانم تشکر از این ملت بکنم که همه چیز خودش را در راه خدا داد، خدای تبارک و تعالی باید به آنها اجر عنایت فرماید.
من به مادرهای فرزند از دست داده تسلیت عرض می
­کنم و در غم آنها شریک هستم. من به پدرهای جوان داده، من به آنها تسلیت عرض می­کنم. من به جوان­هائی که پدرانشان را در این مدت از دست داده اند تسلیت عرض می کنم...

 

آیت الله العظمی روح الله الموسوی الخمینی

دوازدهم بهمن هزار و سیصد و پنجاه و هفت