سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

بیضایی
ساعت ۱٢:٤۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٩ تیر ۱۳۸٥   کلمات کلیدی: سینما و تلویزیون
بهرام بیضایی در کتاب هیچکاک در قاب برای توضیح مرگ در زندگی مدرن از واژه پرتاب استفاده کرده . در زندگی پر شتاب و بدون وقفه امروز ، مرگ هر انسان نوعی پرتاب از چرخه ای متداوم است که بی شتاب میچرخد . از واژه پرتاب میتوان برای بازماندگان و داغداران نیز استفاده کرد . اعضای یک خانواده مشغول کارهای روزمره خود هستند و یکباره مرگ ناگهانی یک عضو خانواده ...  همه را برای مدتی از فضای ذهنی و شغلی و زندگی خود وارد چرخه دیگری میکند که شامل تشییع و ترحیم و بزرگداشت درگذشته است . به عبارت دیگر مرگ هر نفر علاوه بر ضربه های روحی و روانی بر بازماندگان آنها را از زندگی عادی و روزمره خارج و رهسپار گورستان ها و مسجد ها میکند تا به عنوان صاحبان عزا سیاه پوش و ژولیده ، آیین های بزرگداشت را به جای آورند .  خلاصه مطلبی بود در مجله وزین فیلم به شماره 348 تیر ماه  هشتاد و پنج  نوشته آقای علیرضا محمودی که در نقد فیلم سینمایی چند میگیری گریه کنی ؟ شاهد احمدلو چاپ شده است .

 پ . ن. همین چند دقیقه پیش ایتالیا قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان شد . به هواداران ایتالیا تبریک میگم .