سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

کیوان انصاری همچنان در بازداشت
ساعت ۸:۱٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٠ آذر ۱۳۸٥   کلمات کلیدی: سیاست
در پی بازداشت دکتر انصاری
نوشته شده : پنجشنبه ۱۱م آبان ۱۳۸۵ @ ۲:۵۰ ق.ظ، در رسته های : مقاله، سیاسی، دانشگاه، حقوق بشر
توسط : خبرنامه امیرکبیر ، دنبال کردن نظرات به صورت RSS
خواستم چند کلمه ای بنویسم درباره دکتر کیوان انصاری که اینک چند هفته ای است به سلول ۲۰۹ افتاده و اطلاعات از وی پذیرائی می کند، دیدم بهتر از علی آقا نمی توانم نوشت. علی افشاری خودش از چهره های سالم و آقا و مطمئن جنبش دانشجوئی بود، کیوان را هم من چنین می دیدم. تا امکان دهم مقاله علی افشاری را بخوانید ذکری از خاطرات خود کرده باشم. 

 

کیوان انصاری را از جریان کلاس های دانشگاه امیرکبیر شناختم که بر اساس قراری قبلی تابستانی به راه افتاد و من در آن جا دوره ای روزنامه ای درس گفتم. این امید معماریان خست کرد و هیچ ورقه ای به دستم نداد اما گزارشی از عزیزانم بنفشه و نفیسه و آرش و مهناز و زهرا را نگهداشته ام. خیلی از بچه های آن کلاس ها حالا روزنامه نگارند و وقتی نوشته هایشان را می خوانم، دلم هوایشان می کند.

در جریان آن کلاس ها هر وقت به دفتر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر، که کلاس های امیرکبیر را میزبان شده بود، می رفتم تا به سر کلاس و یا آمفی تئاتر بروم، جوانی پخته و متین را می دیدم که بچه ها احترامی غریب برای وی دارند و رهگشای آن هاست و تیزی ها وتندی را با عقل جواب می گوید. در عین حال راهی را بسته نمی گذارد. این خصلت در خود این علی افشاری هم بود. زمانی که امید به زندان بود، یادم هست نوشته بودم که در هر جای جهان، عقلا از داشتن جوانانی چنین به قاعده و متین به خود می بالند. اما ما برای این جوانان چه کرده ایم که اینک جز تحکم و عبوس زهد، داغ و درفش چیزی نداریم نثارشان کنیم. اینک که امید و علی در آمریکا هستند، باز هم آقایان راضی نمی شوند و دکتر انصاری را به سلول انداخته اند. زهی مروت و زهی حکمرانی. مقاله علی افشاری را بخوانید:
سه هفته از بازداشت دکتر کیوان انصاری گذشت که در غربتی تلخ با سلول انفرادی دست و پنجه نرم می کند.
کیوان از دانشجویان آرمانگرا و فعال سالیان پیش است که علی رغم سن بالا ، مسئولیت خانوادگی و تحصیل در دوره دکتری تحرکی در حد دانشجویان جدید الورود داشت.اخلاق خوش ، موقعیت علمی ، روحیه طنز ، مدارا ، نزاکت و تعهدش به تحول خواهی و دموکراسی از او چهره ای شاخص در جنبش دانشجویی ساخته بود که همواره وجودش گرمی بخش ، فعالیت های دانشجویی بود.

کیوان از آن دسته از افراد سلحشوری بود که جوانی خود را در جبهه ها گذراندند بدون آنکه منتی بر سر مردم داشته باشند و یا حقی ویژه را طلب کنند و یا جبهه و جنگ را اسباب محدودیت مردم و آزادی های مشروع کنند .او پس از پایان جنگ ، گام در مسیر علم آموزی گذاشت و و وظیفه ملی و اعتقادیش را در مسیر دفاع از حقوق مردم ، دستیابی به دموکراسی و رسیدن به ایرانی آزاد ، آباد و سرافراز ادامه داد. او از سویی دیگر تجربه جانکاه رنج دوری پدر را نیز در کارنامه دارد که سال های مدید در پشت میله های زندان بعثی ها شرافتمندانه حبس کشید .

کیوان از جماعتی است که شرافت جانبازی در راه خدا ، میهن و ملت را به زخارف دنیوی و باغ های سبز قدرت نفروختند. برای او تمامی درب ها و فرصت ها باز بود که بر پستی از مناصب دولتی تکیه زند و حتی بدون آنکه تملق ساختار قدرت را بگوید ، زندگانی راحت و آسوده داشته باشد .او نه تنها به همه این ها پشت زد ، بلکه موقعیت کاری و رفاه خانواده اش را نیز وقف راه آزادی کرد. آن هم در زمانه ای که عده ای با استشمام اندک بویی از باده قدرت ، مست می شوند و تمامی آرمان ها و مواضع اعتراضی خود را از یاد می برند! و برای دستیابی به کرسی های قدرت از هر معلق زدن و خفتی نیز فروگذار نیستند.

او حتی از عضویت در هیئت علمی که حق مسلمش بود ، نیز محروم شد.نیروهای امنیتی تدریس او در دانشگاه ها را منوط به کنارگذاشتن فعالیت های سیاسی کردند اما او نپذیرفت و اکنون تاوان این امتناع را در سلول انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین پس می دهد.

کیوان جدید ترین حلقه از زنجیره طولانی دانشجویانی است که در راه وفای به عهد به سنت روشنگری دانشگاه ، پیوند با مردم و تکاپو برای جنبش دموکراسی خواهی طعم تلخ زندان ، سلول انفرادی و شکنجه را کشیده اند .زنجیری طولانی که درازایی به قدمت تاریخ معاصر دارد و قطعا با اوضاع و شرایط حاکم بر کشور این زنجیر گسترش خواهد یافت و کیوان آخرین آن نخواهد ماند .زنجیری که همچنین حلقه های دیگر آن چون احمد باطبی ، خیرالله درخشندی و ابوالفضل جهاندار، اکنون در زندان بسر می برند.

مطمئنم کیوان این مرحله را نیز با سربلندی خواهد گذراند.او از فرایند بازجویی هرگونه که بیرون بیایید ، برای من همان کیوان قابل احترام خواهد بود.
اما از فعالان کنونی جنبش دانشجویی انتظار می رود که توجه بیشتری در دفاع از حقوق پیشکسوتانی چون دکتر کیوان انصاری به خرج دهند .همپوشانی حمایت فعال از حقوق شهروندی همگان ، مطمئن ترین حاشیه امنیت برای فعالان جامعه مدنی را به بار می آورد.