سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

مستضعف
ساعت ۱:٥٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٢ امرداد ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: علامه جعفری

 بر هر کسی که مورد استضعاف قرار گرفته و حیات و کرامت او از ناحیه ی عوامل طبیعی یا از طرف قدرتمندان مورد تهدید واقع شده، واجب است که قیام کند به دفع استضعاف و دفع خطر از حیات و کرامت خویشتن به هر نحوه مشروعی که توانایی آن را دارد؛ و هرکسی که به انجام این تکلیف قیام نکند، به ظالم در مستضعف ساختن و تهدید حیات و کرامت خود، کمک کرده است. چنین شخصی از کسانی است که هنگامی که فرشتگان آنان را در حال مرگ در وضعی می یابند که تن به بینوایی و استضعاف داده و ظلم بر خویشتن نموده اند، از آنان می پرسند:

إِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّئهُمُ الْمَلَئکَةُ ظَالِمِى أَنفُسِهِمْ قَالُواْ

فِیمَ کُنتُمْ ؟

قَالُواْ کُنَّا مُسْتَضْعَفِینَ فىِ الْأَرْضِ !

قَالُواْ أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتهُاجِرُواْ فِیهَا ؟

فَأُوْلَئکَ مَأْوَئهُمْ جَهَنَّمُ وَ سَاءَتْ مَصِیرًا. (سوره نساء آیه ی 97)

کسانی که بر خویشتن ستمکار بوده اند، وقتی فرشتگان جانشان را می گیرند، می گویند:

شما در زندگی دنیوی در چه حالی بودید؟

آنان پاسخ می دهند: ما در روی زمین مستضعف (بینوا و بیچاره) بودیم.

[فرشتگان به آنها] می گویند: آیا زمین خدا پهناور نبود تا در آن هجرت کنید؟

آنان کسانی هستند که منزلگه نهایی آنان دوزخ است و دوزخ سرنوشت بدی است.

صفحه 47 از کتاب امام حسین علیه السلام شهید فرهنگ پیشرو انسانیت نوشته ی علامه ی فقید محمدتقی جعفری