سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

اقلیت و اکثریت
ساعت ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٧ امرداد ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: وبگردی

وقتی بچه مدرسه‌ای بودیم حق نداشتیم برخی میوه‌ها را به مدرسه ببریم. علتش ساده، زیبا و
انسانی بود. شاید یکی از همکلاسی‌ها دلش بخواهد و پدر و مادرش نداشته باشند برایش
بگیرند.

این اصل زیبا را همه رعایت می‌کردند. آن زمانی که هنوز مدارس طبقاتی نشده بودند همه یک‌رنگ و یک‌دل بودند. بی اینکه اصولی بر لباس ما حاکم باشد همه از یک جنس و یک رنگ بودیم. فرقی با هم نداشتیم مگر درس خواندن و نخواندن.

حالا وضع فرق کرده است. حالا وضع طوری فرق کرده است که اکثریت باید اقلیت را رعایت
کنند. حالا روشنفکرنماها تا حدی پیش رفته‌اند که مردم دین‌دار معتقد باید چشم بپوشند و به عقاید این اقلیت احترام بگذارند.

…چشم بپوشند از بی‌احترامی آشکار و زننده‌ای که مشخص نیست هدف‌ش چیست؟ کجا را نشانه
گرفته است؟

 …اسلام دین احترام است و دین تسلیم است و دین سلامت است و دین آزادگی است. دین انسانیت و کرامت انسانی است. دین حکمت و تفکر و علم است
مطلب کامل رادر اینجا بخوانید.