سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

الحمدلله رب العالمین
ساعت ۱٠:٢٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۸ دی ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: مذهبی

خداوندا! تو همی دانی عجز من از جایگاه شکر تو،

پس تو نفس خود را شکر آر از من،

یعنی هر چیزی که بنده بدان ماخوذ است و از گزاردن آن عاجز آید به حق تعالی بازگردد تا آن بار از وی بردارد.

چنان چون صلوات مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم.

چون امت عاجز بودند به خدای عزوجل حواله کردند و گفتند: اللهم صل علی محمد و علی آل محمد

یعنی ما صلوات به سزای وی نتوانیم آوردن، تو صلوات فرست مر او را.

و لامحاله چون از گزارد صلوات مخلوقی عاجز باشند از گزارد شکر حق تعالی عاجزتر باشند.

اولی تر آن باشد که شکر او را هم به وی همی حواله کنند.

و از این معنی حق تعالی آغاز کتاب خویش به حمد نهاد و گفت:

الحمدلله رب العالمین

نیابت داشت به گزارد حق شکر تا شکر وی مر خود را مکافات منت وی باشد.

پس گفتن الحمدلله رب العالمین اظهار عجز بنده است از سپاسگذاری خداوند و برداشتن حمد و سپاس است از دوش خود و واگذاردن به خود خداوند متعال.

 

نقل از کتاب متقین نوشته ی سیدمهدی شجاعی