سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

ادعای مسلمانی
ساعت ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٩ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: امام خمینی

 

ای عزیز مدّعی اسلام! از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم منقول است:

المسلم مَن سَلِمَ المسلمون مِن یده و لسانه؛

مسلمان کسی است که مسلمانان از دست و زبان او سالم باشند.

چه شده که من و تو هرچه قدرت داشته باشیم، از آزار زیردستان مضایقه نداریم و اگر با دست نتوانیم آزارشان کنیم، با تیغ زبان در حضورشان و اگر نتوانیم، پشت سرش به غیبت و هتک حرمت و کشف راز می‌پردازیم. اگر مسلمانان از دست و زبانمان سالم نیستند، دعوی اسلام ما خلاف است و در زمره ی منافقان و دو رویانیم.

ای مدّعی ایمان و خضوع قلب! اگر در بارگاه الهی به توحید ایمان داری و قلبت یکی‌پرست . یکی‌طلب است، پس چرا قلبت این همه برای اهل دنیا خاضع است و آنان را می‌پرستی؟ جز این است که آنان را موثر در این عالم می‌دانی و زر و زور را موثر می‌دانی؟ پیش تمام اسباب ظاهری خاضعی، ولی از موثر حقیقی غافلی،‌با این همه ادعای توحید هم داری. تو نیز در زمره ی منافقان و دو زبانان هستی.

ای مدّعی زهد و اخلاص! اگر تو مخلصی و برای خدا از مشتهیات دنیا زهد می‌ورزی، چه شده که از مدح و ثنای مردم این قدر خوشحال می‌شوی و برای همنشینی با اهل دنیا جان می‌دهی و از فقرا و مساکین فرار می‌کنی؟ پس بدان که این زهد و اخلاص حقیقی نیست، زهد از دنیا برای دنیاست و در ادعای خود کاذبی و از دورویان و منافقانی.

نقل از کتاب برکرانه شرح چهل حدیث امام خمینی، به قلم جواد محدثی