سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

تاریخ بیهقی
ساعت ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ خرداد ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: تاریخ

 

...ایزد عَزَّ ذِکره را تقدیرهاست چون شمشیر بُرنده که رَوش و بُرش آن نتوان دید، و آنچه از آن پیدا خواهد شد در نتوان یافت.

و از این است که عجز آدمی به هر وقتی ظاهر گردد؛ که نتوان دانست در حال که از شبِ آبستن چه زاید!

و خردمند آن است که خویشتن را در قبضه ی تسلیم نهد، و بر حول و قوّت خویش و عُدّتی که دارد اعتماد نکند، و کارش را به ایزد عَزَّ ذکرُه بازگذارد، و خیر و شر و نصرت و ظفر از وی داند؛

که اگر یک لحظه از قبضه ی توکل بیرون آید، و کِبر و بَطر (خودپسندی) را به خویشتن راه دهد، چیزی بیند به هیچ خاطری ناگذشته و اوهام بدان نارسیده، و عاجز مانده آید.

و ما ایزد عزّ ذکره را خواهیم، به رغبتی صادق و نیتی درست و اعتقادی پاکیزه، که ما را در هر حال فی السّرّاء و الضّرّاء و الشّدّة و الرخاء مُعین و دستگیر باشد،

و یک ساعت بلکه یک نفَس ما را به ما نگذارد، و بر نعمتی که دهد و شدّتی که پیش آید، الهام ارزانی دارد، تا بنده‌وار صبر و شکر پیش آریم و دست تماسک وی زنیم، تا هم نعمت زیادت گردد به شکر، و هم ثواب حاصل آید به صبر!

نقل از گزیده ی تاریخ بیهقی نوشته ی ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی به کوشش سید محمد دبیرسیاقی