سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

ای حسین مقدس
ساعت ۸:٢٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٦ آبان ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مصطفی چمران

ای حسین مقدس!

روزگار درازی بود که هر انقلابی را مقدس می‌شمردم و نام او را با یاد تو توام می‌کردم و او را در قلب خود جای می‌دادم و به عشق تو، او را دوست می‌داشتم و به قداست تو، او را مقدس می‌شمردم و در راه کمک به او از هیچ فداکاری حتی بذل حیات و هستی خود دریغ نمی‌کردم...

اما تجربه، درس بزرگ و تلخی به من داد که اسلحه و کشتار و انقلاب و حتی شهادت به خودی خود نباید مورد احترام و تقدیس قرار گیرد، بلکه آن‌چه مهم است انسانیت، فداکاری در راه آرمان انسان‌ها، غلبه بر خودخواهی و غرور و مصالح پست مادی و ایمان به ارزش‌های الهی است.

مصطفی چمران - کتاب خدا بود و دیگر هیچ نبود