سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

استقرار عشق
ساعت ٢:٠٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٥ آبان ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مصطفی چمران

 

تکیه بر عشق و استقرار در خانه ی دل، امید و آرزویی ملکوتی بود. تدبیری عقلایی، زیرکانه که روح مضطرب و ناآرام مرا، از تشویش نجات می‌داد. و برای من امنیتی در بعد عشق و روح، مستقل از جسد و مسکن به وجود می‌آورد.

اما افسوس که خدای بزرگ به این امنیت و آرامش، حتی در بعد عشق و روح هم، رضایت نداد و نخواست که دل من بر عشق خانه بگیرد.

و یا دلی استقرارگاه عشق سوزان من گردد، و از این طریق امنیت و آرامشی برای من تامین شود. به هر کسی که دل باختم، عشق مرا تحمل نکرد و روح سرگشته ی مرا آرامش نداد و قلب شیفته مرا استقرار نبخشید.

مصطفی چمران