سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

منافق سیاسی
ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٧ بهمن ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: علامه فضل الله

 

از نمونه‌های جدید بشری، منافقان سیاسی‌اند که در هر کجا و هر زمان وجود دارند،

آنان با سخنان دلچسب و شیرین خود در مورد نقاط ضعف اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مردم، درصدد جلب عواطف و احساسات توده‌ها هستند،

و با ادامه‌ی برنامه‌های اصلاحی عریض و طویل برای زندگانی مردم،

و وعده‌های بدون حساب و کتاب بسیار،

و اجرای سخنرانی‌های حماسی جان‌سوز،

می‌کوشند تا با توسل به ایمانی استوار و خدا را گواه بر منویات و انگیزه‌های خیرخواهانه و اندیشه‌های بلند و همه جانبه‌ی خویش گرفتن،

اعتماد امت را نسبت به خود جلب کنند.

تا مردم به جدی بودن کلام و خالص بودن عملشان اطمینان حاصل نموده و به آنان روی آورند،

و با دشمنانشان به ستیز پردازند،

و نسبت به همه‌ی طرح‌هایی که آنان را به حکومت می‌رساند کمک نمایند،

به امید تحقق برنامه‌های اصلاحی همه جانبه و اجرای وعده‌های مهمشان

تا شاید از این رهگذر،

ملت را از یوغ ستم و بدبختی‌هایِ زندگی و تیرگیِ جهل و تلخیِ تهی‌دستی، برهانند.

او در خط مشی‌های عوام‌فریبانه و شیوه‌های منحرفانه و فریبکارانه‌ی خود موفق می‌شود،

و مقدرات ملت را در دست می‌گیرد.

عملکردهای او پرده از نیات پلیدی برمی‌دارند که در قلب و فکر او وجود داشته،

نقشه‌های جنایی پنهانی، در گام های اولیه‌ی او آشکار می‌شود.

وی پس از به حکومت رسیدن و بر اوضاع سلطه یافتن،

به تباهی بلاد و گروه‌ها و به نابودی زمین‌ها و نسل‌ها همت می‌گمارد،

برخلاف اراده و خواست الهی،

چرا که خداوند صلاح و آبادانی را دوست دارد و از فساد و تباهی بیزار است.

اکنون برخی از کسانی که به این منافق سیاسی کمک کرده‌اند و در پیروزی او بر دشمنانش از او حمایت نموده‌اند به نزد وی آمده یادآور وعده‌هایی می‌شوند که به مردم داده است،

... ولی او پذیرای نصیحت نبوده، از بحث و گفت و گو می‌گریزد و از این ناصحان بیزاری می‌جوید.

چرا که به خطا و انحراف خویش معترف نبوده، بلکه مدعی عصمت و درستی رفتار و دادگری در حکم است ... به همه‌ی رفتار و گفتار خود مفتخر است!

وَ مِنَ النّاس ِ مَنْ یُعْجِبُکَ قَوْلُهُ فِى الْحَیوةِ الدُّنْیا وَ یُشْهِدُ اللَّهَ عَلى ما فى قَلْبِهِ وَ هُوَ اَلَدُّ الْخِصامِ.

وَ اِذا تَوَلّى سَعى فِى الْاَرْض ِ لِیُفْسِدَ فیها وَ یُهْلِکَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لایُحِبُ الْفَسادَ.

وَ اِذا قیلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ.

سوره بقره / آیه‌هاى 206 - 204

گفت و گو و تفاهم در قرآن کریم (روش‌ها، الگوها و دستاوردهای گفت و گو) اثر علامه فقید محمدحسین فضل الله، ترجمه سید حسین میردامادی، نشر هرمس