سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

طلب علم
ساعت ۱٢:٠٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٦ بهمن ۱۳٩٤   کلمات کلیدی: قابوس‌نامه

اگر مذکر (واعظ) باشی حافظ باش و یاد بسیار گیر (بسیار چیزها به خاطر سپار) ... بر سر کرسی به هر چه خواهی دعوی بکن که آن جا سایل (پرسنده) باشد و مجیب (جواب دهنده) کس نبود. و تو زفان (زبان) فصیح کن و چنان دان که آن مجلسیان تو همه بهایم (چارپایان) اند...مادام مستمع را نگر، اگر مستمع نکته خواهد نکته گوی و اگر فسانه خواهد فسانه گوی که ندانی که عام خریدار چه باشند

و چون قبول افتاد باک مدار، بترین (بدترین) سخنی به بهترین همی فروش که به وقت قبول بخرند لکن اندر قبول دایم با ترس باش که خصم مذکر از در قبول پدید آید. (نخست از راه قبول سخن تو وارد مناظره می شود)

...

و هر سؤالی که از تو پرسند آن را که دانی جواب ده و آن را که ندانی بگوی که: چنین مساله نه سر کرسی را بود (مناسب منبر نیست) به خانه آی تا به خانه جواب دهم که خود کسی به خانه نیاید بدان سبب.

و اگر تعمد کنند و بسیار نویسند رقعه را بدر (نامه را پاره کن) و بگوی که: این مسأله ملحدان است و زندیقان است، سایل این مسأله زندیق است. همه بگویند که: لعنت بر ملحدان باد و زندیقان که دیگر آن مسأله از تو کس نیارد پرسیدن.

نقل از گزیده #قابوس_نامه عنصرالمعالی کیکاوس بن اسکندر بن قابوس بن وشمگیر به کوشش غلامحسین یوسفی نشر شرکت انتشارات علمی و فرهنگی - باب سی و یکم در طالب علمی و فقیهی و قضا صفحه 185