سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

جمعه
ساعت ۱۱:٠٤ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٤ دی ۱۳۸٦   کلمات کلیدی: وبگردی
 عاشقان تو جدا و تو جدا می گردی

 

                                          ما به قربان تو گردیم کجا می گردی

 

مهربانا

 

سالهاست که در انتظار آمدنت جمعه ها را می ستاییم .

 

شبهای جمعه را گرامی می داریم و روزهایش را به امید روز وصل دست از پا نمی شناسیم تا شاید سعادت دیدارت نصیب ما گردد ولی هر بار که جمعه تمام می شود و چشمانمان از دیدارت محروم می ماند همچون کبوتری بی بال و پر به گوشه ای می نشینیم و  در انتظار جمعه ای دیگر لحظه شماری می  کنیم.

 

         مهربانا

 

         کی می شود که بیایی و با یک نگاه روحمان را در چشمه کوثر شستشو دهی و آن را به زیباترین صفات گل یاس و مریم زینت دهی .

 

  تا ما یاد بگیریم مثل مریم پاک و بی ریا باشیم

 

                  یاد بگیریم مثل یاس با همه مهربان باشیم

 

                              یاد بگیریم مثل شقایق هر کس بر ما لبخند زد ،

 

                                                        لبخند پاسخش دهیم

 

           ای کاش تمام انسانها زیبایی ظهور را درک می کردند آنوقت بود که همه با هم دستهایشان را به سوی آسمان بلند می کردند و به درگاه پروردگار نوای عجل لولیک الفرج سر می دادن

 

         ای کاش می دانستند که در ظهور کسی دل یاس را  نمی رنجاند

 

     کسی شقایق را زیر پای خود لگد نمی کند 

 

 اگر همه می دانستند آن وقت دنیا پر از یاس و مریم می شد و آنوقت تو می آمدی

 

می آمدی و با دستهای مهربانت شاخه های خشکیده را هرس می کردی و به رسم مهربانیت دلها را پر از عطر یاس می کردی

 

      به امید آن روز

 

 

 

برگرفته از نوشته الهه شرفی