سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

پس از عاشورا
ساعت ۳:٠۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳٠ دی ۱۳۸٦   کلمات کلیدی:
عاشورای 1429 قمری هم گذشت .

 

          عاشورایی که پر از درس است ولی افسوس سال هاست که درد های حسین علیه السلام را وارونه نشان می دهند . و گویی یک حسین دیگر ساخته اند و آن حسینی که آدم ساز است نباید شناخته شود . وضعیت عزاداری امروز ایران بسیار اسفناک است ! گروهی که به نام مداح حسین که تنها حق گفتن از حسین را دارند ، مداح یزیدیان گشته اند .

 

          حرف بسیار است ، کوتاه گویم سخن !

 

          نمونه ساده آن اصرار بسیار بر سیاه پوشیدن در عزای حسین علیه السلام است در صورتی که طبق روایات بسیار صحیح و مستند ، از جمله در کتاب شریف سنن نبی صلی الله علیه و آله نوشته ی علامه عالی قدر طباطبایی ، پیامبر رحمت ، حضرت ختم الانبیا همواره از پوشیدن لباس سیاه کراهت داشتند و امر بر پوشیدن لباس سفید داشتند به گونه ای که سپید پوشیدن سنت حضرت رسول است و شخصا در جایی هیچ روایتی بر سیاه پوشیدن ولو در عزای سبط نبی الرحمه حسین ابن علی علیهم السلام ندیده ام . حال نگاه کنیم به جامعه عزادار ایران که همه اقدام به کاری مکروه و ناپسند در سنت پیامبر می کنند . و مداحانی که اصرار زیاد دارد بر سیاه پوشیدن در این دو ماه محرم و صفر و به سادگی حرفی بر خلاف گفته الهی پیامبر می گویند . چگونه چنین اشخاصی را می توان مداح اهل بیت نامید ؟! بسیار از این گروه سراغ دارم که هیچ گونه مطالعه ای در مورد تاریخ و اسلام و همچنین روایات معصومین علیهم السلام ندارند و به همین سادگی خرافات و اضافاتی بر حوادث صدر اسلام دارند ! و افسوس که همچنان جامعه ما از آرمان های عاشورایی خود دور تر می گردد !