سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

هندبال ایران و فرهنگ ورزشی
ساعت ٧:۱۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٦   کلمات کلیدی: ورزشی

تیم ملی هندبال ایران با شکست در برابر عربستان از صعود به جام جهانی باز ماند !

این خبری عجیب نیست ، چرا که هندبال ایران هیچگاه تیم برتری در قاره کهن نبوده است و اگر مسائل پشت پرده نبود در بین چهار تیم هم قرار نمی گرفت ! چرا که تیم ایران با تبانی در مقابل کویت پیروز شد و به عنوان تیم دوم به مرحله بعد صعود کرد و بحرین خذف شد !

منم مثل تمام هموطنانم دوست دارم نام کشورم سرفراز باشد و قطعا آرزوی حضور تیم ملی در جام جهانی ، آرزوی هر ایرانی است ولی به چه قیمتی ؟!!

در پایان همین بازی امروز هم برخورد زشتی که تماشاگران اصفهانی و یکی از مسئولین انتظامی با بازیکنان و کادر فنی عربستان داشتند باعث شرمساری ایرانیان بود . کاش هرگز این مسابقات در ایران و اصفهان برگزار نمی شد تا این چنین به خاطر حرکاتی زشت آن هم در برابر دوربین های زنده تلویزیونی در برابر تیمی که با برتری فنی ما را شکست داده است شرمسار نباشیم !

در حالی که بار ها به دلیل تبانی رقبای عربی ما با یکدیگر در تمام رشته های ورزشی نتوانسته ایم در بسیاری از مواقع به حقمون برسیم و هیچگاه این رفتار ناجوانمردانه مورد تاییدمان نبوده است !

روز جمعه در حالی که در دقیقه پایانی بازی با کویت از این تیم عقب بودیم در چند ثانیه بازی را بردیم ، جالب اینکه بازیکنان کویتت به سادگی توپ را به بیرون پرتاب میکردند تا در اختیار ایران قرار گیرد و بدون انجام دفاع ، اجازه برتری به تیم ما دادند . این مسئله باعث اعتراض شدید بازیکنان بحرین شد و در نهایت بحرین با ترک تورنمنت اصفهان به فدراسیون جهانی اعتراض کرد .

حس و حالی که پس از شکست تیم فوتبال ایران در مقدماتی جام جهانی 2002 در برابر بحرین داشتیم و خوشحالی هموطنان سابقمان با پرچم کشور عربستان هنوز هم تلخی اش ملموس است ولی با این حرکت های زشتی که در اصفهان دیدیم فرق ما با آنان چیست ؟!

کاش کمی هم به مسائل فرهنگی اهمیت می دادیم و با بالا بردن جنبه های فرهنگی در ورزش مان آستانه تحمل پذیری در برابر شکست را می آموختیم و البته درست شادی کردن بعد از هر پیروزی را !