سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

سربازی 38
ساعت ۱:۳٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٥ شهریور ۱۳۸٧   کلمات کلیدی: شخصی

 

          ماه رمضان امسال برایم با رمضان های گذشته بسیار فرق دارد . به گونه ای از آن حال و هوای روحانی و ملکوتی ضیافت الهی به دور هستم . محیط نظامی پادگان طوری است که روح عبادت و نیایش به سختی در آن نفوذ خواهد کرد و در این مدت که در لباس نظام هستم در هیچ کدام از ایام مذهبی آن شور و حال و شوقی که در بیرون از محیط پادگان وجود دارد به چشم نمیخورد .

          در تمام کشور با شروع ماه رمضان تغییر و تحولی صورت گرفته است که نشان دهنده فرصت داردن به  روزه داران برای پرداختن بیشتر به عبادت و راز و نیاز با خداست ولی متاسفانه در پادگان با تغییر نکردن برنامه کاری شرایط دشواری برای روزه داری خصوصا در این روزهای گرم تابستان بوجود آمده است .

          و ای کاش با کم کردن ساعات کاری و یا فعالیت ها در این ماه مبارک رمضان ، فرصت بیشتری برای پرداختن به عبادات و نیایش های مخصوص این ماه و مخصوصا استفاده بردن از کتاب مقدس قرآن و قرائت آن پیش بیاید . هرچه باشد در سال تنها یک ماه همانند ماه رمضان وجود دارد و از دست رفتن چنین فرصتی بسیار سخت می باشد .