سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

خمینی و گاندی
ساعت ۱۱:۳٢ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ خرداد ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: امام خمینی ،سیاست

 

انقلاب اسلامی ملت ایران بدون نام روح الله خمینی در هیچ کجای جهان شناخته شده نیست ، همانگونه که نهضت استقلال هندوستان نیز با نام مهاتما گاندی پیوند خورده است . 

شباهت های این دو رهبر بی نظیر :

 

-         الگو برداری از نهضت کربلای امام حسین علیه السلام .

-          هر دو رهبر سن بالا یی داشتند .

-     هر دو سختی های مبارزه را از جوانی و میانسالی تجربه کرده اند و سال ها رنج مبارزه را در حبس و تبعید کشیده اند .

-          هر دو شخصیت روحانی بودند .

-      نقش استعمار خارجی را در بدبختی کشورشان می دیدند و آن را در اولویت مبارزه خویش قرار می دادند .

-          هر دو صلح دوست و مخالف بکارگیری سلاح در مبارزه بودند .

-          هر دو شخصیتی اخلاقی و عرفانی داشتند .

-     تاکید هر دو بر نقش زنان در پیروزی نهضت و لزوم مشارکت آنها در امور نهضت و کشور بود، علیرغم سنت های نیرومند ضد زن در جامعه های مرد سالار ایران و هند.

-     تاکید بر اولویت تغییر درون انسان ها برای ایجاد تحول اجتماعی مبتنی بر آموزه های دینی و اخلاقی

-          تاکید بر غرور ملی و لزوم مبارزه برای سرافرازی

-      نوعی شجاعت و غرور ویژه در آنها نسبت به ستمکاران بود و بر عکس نسبت به ملت رئوف و مهربان بودند

-          نظامیان شاه و ساواکی های معمولی یا سربازان انگلیسی را دشمن فرض نمی کردند.

-     خود را از مردم می دانستند و نه متمایز از آنها و مطابق طبقات ضعیف جامعه و  بی تشریفات زندگی می کردند.

-     گاندی از رسانه ها در سفر مشهورش به لندن و امام خمینی از آنها در سفر مهم اش به نوفل لوشاتو فرانسه به خوبی استفاده کردند و عدم مشروعیت دشمنانشان و محبوبیت جهانی نهضت خویش را تثبیت کردند.

-          از لباس سنتی استفاده می کردند و از سنت ها تجلیل می کردند.

-     تاکید بر آزادی از استبداد داخلی و استقلال کشور از بیگانه داشتند رمز توسعه کشور را در این دو میدانستند. در این مسیر به سنت های اصیل احترام می گذاشتند.

-     مریدان بسیاری داشتند. مهاتما گاندی برای هندوها نیمه خدا بود و امام خمینی برای ایرانیان مرجع و رهبر بلامشابه دینی بود.

-     بیشترین مخالفت با آنها از سوی تندروهای مذهبی بود. تند رو های هم سلک: روحانیون متحجر / هندوهای افراطی

-          فداکاری برای نهضت و طرح شعار: یا مرگ یا آزادی

-          نقش استعمار در خشونت های پس از پیروزی هر دو نهضت نقش مهمی داشت

-          هر دو فرزندانشان را از دست دادند.

-     احترام ظاهری و رسانه ای استعمارگران شکست خورده به نهضت در ابتدای پیروزی آن ها و همزمان اقدام به توطئه بر علیه آنها.‌

-    راهپیمایی مردمی بعنوان یک ابزار مهم ارتباطی و انتقال احساس مشترک و مردمی کردن مبارزه.

-         رمز مشترک دو نهضت:

رمز نهضت استقلال هند: پیروزی حق بر قدرت

رمز نهضت اسلامی مردم ایران :  پیروزی خون بر شمشیر

-   وحدت مردمی گسترده که شامل مذاهب و عقاید مختلف میشد.

-   رهبران پیشاپیش خطر و با مردم در حرکت بودند

-   نقش افکار عمومی جهانی در حمایت از هر دو نهضت در برابر جباران

-  از مرگ نمی ترسیدند. دلی آرام داشتند.

-  هر دو جذبه شخصیتی فوق العاده داشتند که دیگران از آن یاد میکنند.

-  پدر ملت بودند و با رفتنشان مردم احساس بی پدری کردند.

- هر دو نهضت و رهبر نهضت الهام بخش آزادگان جهان بودند.

- ایمان قوی به خدا و اعتماد به ملت توامان داشتند و میان مبارزه و دین جمع کردند. موضوعی که فرهنگ سیاسی مبارزه در آن روزگار درک نمیکرد و امکان مبارزه مستقل از ابرقدرتهای شرق و غرب متصور نبود.

- عدم محوریت احزاب سیاسی در نهضت آنها به دلیل نقش محوری رهبری در نهضت. ارتباط مستقیم رهبر با مردم و سرعت رشد نهضت، احزاب و گروههای سیاسی را جا گذاشت.

- علیه هر دو نهضت شورش به راه انداختند.

- سرکوب فوری و بی قاعده مخالفان در تظاهرات خیابانی با ایجاد  حکومت نظامی پیش بینی نشده و کشتار فردای آن ١٧ شهریور ۵٧ در میدان ژاله تهران کشتار ١٩١٩ در هند و تاثیر این جنایات در پیشرفت نهضت.

- جنبشی محبوب و  از جنس مسیح و ایمان و صلح و دوستی و آزادی که به سرعت فراگیر شد .

 

نقل از اینجا