سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

شریعتی
ساعت ۳:۱۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٧ خرداد ۱۳۸۳   کلمات کلیدی: علی شریعتی
... تو را الان یک کوه بلند بزرگ مهربان می بینم ، تو خیلی خوبی ، هیچ وقت تو را مثل این لحظات با خودم مهربان و نزدیک و محرم احساس نمی کرده ام ، حالا احساس می کنم که دوست داشتن از عشق بهتر است ، تو مرا دوست داری اما ، من هم به تو عشق می ورزم باید هم همین طور باشد ، تو را یک حامی احساس می کنم ، یک حامی مقتدر و دوست برای همین هم هست که الان به تو پناه می آورم ، مرا در حمایت خودت بگیر ، الان ، الان خیلی می ترسم ، نمی دانم چرا یک مرتبه این جور شدم آن سال ها دور از تو این چنین می شدم ، هر وقت پشت می آمدم ، چند لحظه ای ، چند کلمه ای با تو بودم ، آرام می شدم ... اما حال ، باور کردنی نیست از همه وقت بیشتر عذاب می کشم !اقلاً ... بگو چرا ؟ چرا این احساس را می کنم ؟ این خیلی غیرعادی است ، نمیدانی چقدر سخت است .معلم شهید علی شریعتی – گفتگوهای تنهایی صفحه  633