سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

وحدت
ساعت ۱۱:٤۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ دی ۱۳٩٥   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی
کثیری از علمای دینی، 
در اثر کبر و خودخواهی و استبداد و حب ریاست و تفرّد، 
صدمات فوق احصاء به دین و لطمات بی شمار به خلق وارد ساختند.

اگر آن سلاطین جبار ظاهرا دیندار و عملا ضد آن، در سایه دین،
به آن مقامات عالیه نائل شدند و جاه و مال و خدم و حشم بی حساب بدست آوردند 
و مردم را به مثابه بردگان، به خدمت‌های بی حد و حصر وادار ساختند، 
برخی از دانشوران دینی هم به آنها تاسی نموده همان شیوه و سیره شاهان را، 
که ادعای دینداری‌شان در صحائف تاریخ ثبت است، پیشه کردند.

چه کسی جز این فرقه، امت واحده و دین واحد را به امم مختلفه متباغضه،
و ادیان متناقصه متباینه مبدل ساخت؟! 
 
چهارده قرن از عمر اسلام می گذرد 
و همه ساله کنگره حج برقرار می‌گردد 
و عده‌ای از علمای امت هم هر ساله در این عبادت اجتماعی شرکت کرده‌اند 

آیا شده است که یک بار، به منظور رفع اختلاف و ایجاد وحدت،
انجمنی تشکیل داده باشند دست ؟! 
آیا یک مساله اعتقادی یا فقهی که مابین آنها محل خلاف بوده، 
مطرح نموده و خلاف را به وفاق منتهی ساخته‌اند ؟!

نقل از کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت‌الله غروی اصفهانی
ترجمه علی‌اصغر غروی اصفهانی جلد دوم صفحه 526

 
احادیث ساختگی
ساعت ۱۱:۳۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٧ دی ۱۳٩٥   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی
احادیث بی اساس نه تنها عوام را از صراط مستقیم حق منحرف ساخته، 
بلکه بسیاری از اهل علم را نیز از تزکیه نفس و اتّصاف به صفات اَشراف 
و التزام و تعهد نسبت به وظائف دینی بازداشته و آنان را در رده جُهال قرار داده است
زیرا به سبب شهرت این اخبار و شیوع آن و عدم تحقیق در مآخذ و آثار سوء اش،
آنها را باور کرده‌اند و بالمآل موجب بازماندن مسلمین از قافله‌ی تمدن و ترقی شده‌اند 
برخی می گویند: اگر مسلمین از حیث ارتقاء مادی، از غیر مسلمین عقب مانده‌اند.
نقل از صفحه 226 جلد دوم کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت‌الله غروی اصفهانی 
ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی

 
اسلام و مسلمانی
ساعت ٩:٢٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢ دی ۱۳٩٥   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی
 

عیناً مشهود است که کثیری از مسلمین،
از گناهانی که در قرآن از آنها نهی مؤکد و منع شدید شده
و مرتکب آنها به عذاب و عقاب عظیم تهدید گشته،
پرهیز نمی‌کنند
و برخی از آن معاصی بین ایشان شایع‌تر از سایر مذاهب بود،
آیات کتاب‌شان در جلوگیری از آنها اثر چشمگیری نداشته است.
رباخواری، رشوه و ارتشاء، کذب و افترا، قطع ارحام، شقاق و اختصام، زراندوزی،
کینه‌توزی، احتکار، لجاج و عناد، 
ظلم و فساد، امر به منکر و نهی از معروف، تعاون بر اثم و عدوان، مفتخواری، 
تنبلی و بیکاری، اختلاس، 
قتل و هتک اعراض،قساوت و شقاوت، فحش و بهتان، اختناق، فریب و تدلیس، 
خدعه و تلبیس، دروغ پراکنی و قانون شکنی، 
کارهای خطیر اجتماعی را به نااهل سپردن و شایستگان را طرد کردن، 
مدح و ملق، خودخواهی مطلق، تحکیم روابط بر ضوابط، 
جاهل را در امور گوناگون عالم دانستن، ستمگر را ستودن، 
دو رنگی و نفاق، تشتّت و افتراق، بخل و حسد، حرص و طمع، فتنه انگیزی، 
برای دستمالی قیصریه را آتش زدن، سخن بی‌دلیل گفتن، قلب حقایق، 
به فرهنگ و علوم ضروری و خودکفائی بی‌اعتنا بودن، 
از مشاهده ترقیات بشر عبرت نگرفتن، به دیده تحقیر به دیگران نگریستن 
و نظائر این اخلاق ذمیمه و اعمال شنیعه، در میان ایشان شایع است فکر نمی‌کنید چه شده است که محصول اسلام، 
که دین الهی و آیین حق و مستدل و عقلی است، چنین ملتی باشد؟! 
شک نیست که اعظم موجبات این نگون بختی و انحطاط، اخبار مجعوله و احادیث منحوله بوده، 
که زمامداران دین آنها را قبول و در کتب خود تدوین نموده و به خیال خود، مستحبات آمیخته با بدعت‌ها را ترویج و اسلام را به اوج کمال رسانیده‌اند.
مگر بزرگترین ملاک شناختن حدیث صحیح و سقیم عرض آن بر قرآن نیست؟
کجای قران یک شاهد برای صحت این گونه احادیث وجود دارد؟!
اکثر این اخبار را دشمنان بزرگ، که شیاطین زیرک بوده‌اند و برخی از آنها را دوستان نادان و برخی را هم عوام فریبان حرفه‌ای جعل نموده‌اند
و اکثرا آنها سنداً ضعیف‌اند و اندکی هم که اسنادشان صحیح است، 
به حکم اخبار متواتره، باید به قرآن عرضه کرد و چون شاهدی در آن وجود ندارد، 
باید آنها را مردود تلقی نمود
و در صورتی که وجوب یا استحباب آن عمل هم ثابت باشد،
ذکر ثواب‌های بسیار که اکثر این احادیث مشتمل بر آن است، 
مخالف اسلوب قرآن و موجب تجری مردم بر فسوق و عصیان می‌باشد
لذا چنین ثواب‌هایی را نباید گفت و نوشت،
زیرا مدارکش همان اخبار ضِعاف غیرقابل استناد است...
پوشیده نیست که این اخبار، جایگزین قرآن و احکام انسان سازش شده،
و قرآن را به زاویه خُمول افکنده و عنکبوت نسیان تار بر آن تنیده، 
در نتیجه اسلام در جوامع بشری مبتذل و ارتجاعی جلوه کرده است.
نقل از صفحه 225 جلد دوم کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت‌الله غروی اصفهانی
ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی

 
بدعت در دین
ساعت ۱٢:٢۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٩ آذر ۱۳٩٥   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی

 


زیر پرچم اسلام
و با عنوان پیرو اسلام و مروّج آن
و تابع و فداکار رسول خدا
و به نام خیراندیشی خلق
و اجرا احکام اسلام؛
ماهیّت دین خدا را تغییر داده،
بدعت‌ها در آن نهادند
و چهره منوّر و زیبای اسلام را مُشَوّه و زشت جلوه‌گر ساختند
و انواع ظلم‌ها را به اسم عدل اسلامی مرتکب شدند
و چه خون‌هایی را به بهانه اجرا حکم خدا، به ناحق ریختند
و جرایم و سیئات آنها نه چندان است که بتوان به خامه تحریر یا به زبان تقریر نمود.
نقل از کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت‌الله غروی صفهانی ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی

 
خیال باطل
ساعت ۱٠:٤٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۳ آبان ۱۳٩٤   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی

شیطان یا انسان پیرو هوای نفس، نام بدی های خود را تغییر می دهد

ظلمش را عدل و خیانتش را امانت و دروغش را راست می نامد و گمان می برد از این طریق، زشتی‌هایش خوب جلوه می نماید و بدی هایش از انظار دور و پوشیده می ماند

ولی این خیال باطل است

زیرا سیئات اخلاق و اعمال او بر مردم آشکار شده در نتیجه از انظار ساقط می گردد

کسانی هم که با او از یک سنخ و رفتارشان از یک جنس است، محکوم به حکم او هستند و تشخیص و تصدیقشان باطل است

از صفحه 209 کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت‌الله فقید سید محمد جواد موسوی غروی اصفهانی به ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی


 
مسلمانی
ساعت ۳:۱٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٩ مهر ۱۳٩٤   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی

عامل دیگر عقب ماندگی مسلمان ها نداشتن راهنمایان راستین بوده است،

به طوری که امت اسلام پیوسته در بوته جهل حیران مانده،

در عقاید و افکارشان هیچ ملاک و میزانی وجود ندارد

نه تابع عقلند تا بتوان به برهان عقلی هدایتشان کرد،

نه پیرو نقلند تا بشود از کتاب و سنت بر ایشان اقامه دلیل نمود

 و نه به تجربه و تاریخ و مشاهده پای بندند تا از آن طریق ارشاد شوند

نه مصالح را می شناسند نه مفاسد را

و نه دوست و دشمن را

همان گونه که قرآن کریم تعبیر فرموده، همانند اَنعامند،

که وقتی یکی از راهی رفت، هرچند به سوی مسلخ، همه بی هیچ پرس و جو، به دنبال آن حرکت کرده، بر یکدیگر سبقت می گیرند

به دوستی و دشمنی چنین مردمی اعتمادی نیست

زیرا هیچ یک از آن دو رفتار مبتنی بر دلیل نمی باشد

از یک امر موهومی خوششان می آید، دوست می گردند

و از رفتاری بدشان می آید، دشمن می شوند.

از جلد دوم کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت‌الله فقید سید محمد جواد موسوی غروی  به ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی


 
خیال ترقی
ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۸ شهریور ۱۳٩٤   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی

مسلمین در حالی که چشم به ترقیات آنها دوخته اند و تمام وسائل رفاهیه و اسباب تنعم و ثروت امروزی را می‌خواهند، مع الاسف راه درستی را که ملل پیشرفته جهان برگزیده و به ثمرات آن هم نائل گشته‌اند، پیش نمی‌گیرند.

آرزوی وصول به تمام اهداف خود دارند که عمدتا همان مادیات است.

اما نه از راه طبیعی و نه از طریق علت و معلول واقعی و عقلائی.

بلکه از راه خیانت، تزویر، تدلیس، دروغ، دزدی، احتکار، گران فروشی ، غِش و تغلّب.

حتی پیشه و کسب و کار را وسیله اختلاس و به منزله دام و تله و تور و قلاب می‌دانند و آنرا ابزار شکار می‌انگارند.

از این رو از یک جهت سیر قهقرایی طی می‌کنند و از جهت دیگر نیاز خود را به بیگانه، در تمام شؤون و ابعاد زندگی پیوسته افزون می‌سازند.

و هرچه می‌گذرد، محتاج‌تر، تهی‌دست‌تر، ذلیل‌تر، محروم‌تر، بی‌چاره‌تر و خود‌فروخته‌تر می‌گردند

...

در هر موقع، فردی یا گروهی آماده شدند مردم را برای رفع این بدبختی ها و عقب ماندگی‌ها ارشاد و تحریض و تحریک نمایند و بُرکان مشتعل را خاجوش و مرض مهلک را درمان کنند،

مفسدین و مفتخواران و به تبع آنها جهال و قشریون،

تهمت‌ها زدند و با دروغ و افترا و برچسب،

مردم عوام را علیه ایشان شوراندند و بدنامشان ساختند و به حیله فرعونی تمسک جستند که به مردم می‌گفت:

انی اخاف ان یبدل دینکم.

من می‌ترسم موسی دین شما را تغییر دهد.

و با این ابزار و دسیسه، هادیان راستین جامعه و دلسوزان واقعی امت را مخالف دین و بیگانه پرست معرفی نموده از میدان ارشاد مردم به سوی ترقی و تعالی خارج ساختند.

ایفاگران این نقش سه گروه بوده‌اند:

الف. دولت‌های خائن و قدرت پرست که علی رغم تبدیل و تبدل، غالبا از یک قماش بوده‌اند.

ب. روحانیون دروغین که دشمنان نوعا از این فرقه بهره‌برداری کرده و آنها را چه آگاه بوده‌اند یا ناآگاه، در طریق مقاصد و اهداف خود استخدام نموده‌اند.

ج. سرمایه داران بزرگ که شیوه همیشگی و روش آنها این بوده که دسترنج ملت‌های ضعیف را به رایگان یا ارزان و نامحدود به جیب بزنند.

سایر طبقات مردم هم نوعا درک می‌کنند که آن سه طبقه فقط در اندیشه‌ی حفظ قدرت و مقام و مال اندوزی خویشند.

خرمنی بسوزد اما آنها خوشه‌ای از آن ببرند.

ملتی گرسنه ولی آنان سیر باشند.

مردم نیز به روش و اخلاق آنها تاسی نموده از راه مستقیم منحرف شدند و هرچه گذشت برکژی خود افزودند.

کار جدی و صحیح یا اصلا به عمل نیامد و یا اگر اندکی بود موقوف گشت.

...

اغلب این مفاسد از نظام‌های حکومتی بلاد اسلامی که رفته رفته پس از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم زمام امور مردم را در دست گرفتند، سرچشمه می‌گیرد.

زیرا سلاطین و روسا و نهادهای دولتی به هیچ وجه خود را موظف و مسئول رشد و تعالی جامعه نمی‌دانستند مگر اندکی که به ذکر نیاید.

ایشان راه خودکامگی و استبداد را پیش گرفته و توجهی به سرنوشت ملت‌ها نداشته‌اند.

و هرگاه مختصر کاری به نفع مردم انجام داده‌اند ، چنان منت بر ایشان نهاده که گویا حیات و وجود مردم نیز از عطایای آنها است.

اینان به قدری کوته نظر بوده‌اند که هرگاه مدرسه، دانشگاه کارگاه یا کارخانه‌ای، آن هم به هزینه مردم و با صرف بیت المال احداث نموده‌اند، گویا بی استحقاق ملت، از مال خود هزینه کرده‌اند.

این دنائت طبع و رذالت خُلق، که ریشه در عمق تاریخ حکومتگران مسلمان دارد، امت اسلام را نیز در خود فروگرفته، به نوعی که هیچ فرد و گروهی به وظایف خود آشنا نیست.

ضمن آنکه مخرب و ویرانگر است و قانون شکن و از خودراضی و طلبکار مردم و مترصد مدح و ثنا و مَلق و چاپلوسی.

از جلد دوم کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت‌الله فقید سید محمد جواد موسوی غروی به ترجمه علی اصغر غروی 

 


 
اعجاز
ساعت ۱٠:٢۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٩ شهریور ۱۳٩٤   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی

اول معجزه رسول اَنام صلی الله علیه و آله و سلم و بزرگترین آنها، قرآن است

و هم احکام شرع مقدس اسلام

و این تنها به اعتبار فصاحت و بلاغت آن نیست.

زیرا معرفت فصاحت و بلاغت قرآن شأن فصحا و بلغا عرب است نه تمام خلق،

پس هرگاه مردم جهان، اعجاز کتاب خدا را از قول بُلَغا عرب بپذیرند،

در اعتقاد به نبوت پیامبر حق، از دیگران تقلید کرده اند

و حال آنکه در اعتقادات، علم یقینی و برهان قطعی لازم است

و اعجاز قرآن نیز باید بر همگان آشکار باشد

و در این باب، تقلید از دانشمندان کافی نیست

بنابراین اعجاز کتاب الهی دارای ابعاد گوناگون است که کوچکترین آنها بُعد فصاحت و بلاغت می‌باشد

و فهمش ویژه متخصصین این فن است.

پس اعجازی که باید در همه‌ی اَزمان و ادوار، در دسترس بشر باشد،

آنست که هرکس در هر عصری بتواند درک کند که قرآن وحی مُنزل است و بشر از آوردن مثل آن ناتوان، تا حجت بر او تمام باشد

و هر عالِم و عامی چنان علمی از مندرجات قرآن، از لحاظ معانی و احکام پیدا کند

که بر او مسلم شود احدی از آحاد بشر قادر نیست چنین آیاتی بیاورد که مشتمل بر دقائق ارشاد بوده خلق را به سوی مصالح و جلب منافع و دفع مفاسد و سرانجام سعادت دنیا و عقبی هدایت کند

و نیز محتوی بر مطالبی باشد که اندیشه‌ی انسان به دقائق و رقائق حقایق آن نرسد

و نظم مهم و اَهمّش را فهم نکند.

 

نقل از مقدمه جلد دوم کتاب آدم از نظر قرآن نوشته آیت‌الله فقید سید محمد جواد موسوی غروی اصفهانی به ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی


 
ایمان/اسلام
ساعت ۱۱:٤۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۳٩٤   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی

اکثر متکلمین و مفسرین گمان برده اند که معنای اسلام و ایمان دو گونه است و حال آنکه اگر در آیات قرآن خوب می نگریستند، حقیقت معنای هر یک بر آنها آشکار می گشت

در قرآن کریم، هر یک از کلمات اسلام و ایمان به دو معنی آمده است:

اسلام لسانیِ اقراری و اسلامِ حقیقیِ قلبی

و

ایمان ظاهریِ لفظی و ایمان صحیح عملی

 

آدم از نظر قرآن جلد اول صفحه 155 نوشته آیت‌الله فقید سید محمد جواد موسوی غروی اصفهانی ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی


 
عالم
ساعت ۸:۱۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ شهریور ۱۳٩٤   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی

وظیفه ی مفسر و محدث و فقیه و هر فردی که در فنی از فنون علم وارد می‌شود، آن است که بنا را بر تدبر و تحقیق نهد، و بدون دلیل روشن و برهان قاطع، در هیچ مساله‌ای از مسائل آن علم، نه زبان بگشاید و نه خامه بدست گیرد،

مع الاسف این روش در علوم دینی کمتر جامه ی تحقق پوشیده و بیشتر کتاب ها را از نقل اقوال و قیل و قال و نزاع و جدال و تمسک به مغالطات که مخالف عقل سلیم و کتاب حکیم است، مملو ساخته‌اند و راه ضلال و اضلال را در نوشته‌های خود پیموده اند و بر لغزش و خطا و انحراف و اشتباه خود استوار مانده، بافته و تافته ی افکار و آراء خود را درست دانسته و سخن برحق دیگران را خلاف حق و حقیقت تلقی نموده اند.

 

آدم از نظر قرآن جلد اول صفحه 135 نوشته آیت‌الله فقید سید محمد جواد موسوی غروی اصفهانی ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی


 
اصلاح جهانی؟
ساعت ۱٢:۳٠ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۳ امرداد ۱۳٩٤   کلمات کلیدی: آیت‌الله غروی

انسان در کشف حقایق و فهم مقاصد دین هم، به واسطه‌ی غلبه‌ی شیطان و هم هوی در معرض لغزش و خطا است، به دلیل آنکه می‌بینیم اکثر مردمی که به دین الهی گرویده و خود را مومن پنداشته‌اند، دین را بازیچه، و مقصد اصلی دین و شرع را که معاش و معاد نوع بشر و تکمیل نفوس آنهاست، به کلی از بین می برند، و از کارهای شنیع و حرامی چون رباخواری، منع زکوه و حقوق شخصی و اجتماعی، احتکار، ارتشاء، حکم ناروا، گواهی دروغ، کم و گران فروشی و هزاران اخلاق رذیله‌ی دیگر احتراز نمی کنند.

عجیب‌تر آنکه امیال نفسانی و اغراض فاسد خود را که مخالف هدف دین و ناقض غرض آنست، منافی ایمان و تقوی نمی دانند. میل و هوای نفس خود را اصل و ملاک گرفته و احکام دین را که برخلاف میل آنهاست، با تاویلات بی اساس و مضحک و دستاویزهای متناقض، از کار می اندازند، و آنها را با مقاصد خود وفق داده، بلکه با اوهام و خرافاتشان تطبیق می کنند.

چنین روشی علاوه بر اینکه نتیجه‌ی دین را معکوس می‌نماید، آن را در نظر دیگران بی ارج و بها، و بی فایده و ثمر، بلکه مضر و مخل نظام جلوه می‌دهد.

...

به همین منوال در هر مرحله‌ای، هوی و شهوت را بر مقررات دین تحکیم نموده اوامر و نواهی خدا را عاطل و باطل می‌سازند.

ربا را معامله، رشوه را هدیه و حق‌الجُعاله، احتکار و گران فروشی را حق و مالکیت و ... می‌دانند و همه‌ی آیات قرآن و سخنان رسول اکرم صلی الله علیه و آله را درباره نهی از غِش و تدلیس و تزویر، عموما و خصوصا، چون مخالف میل آنهاست، نشنیده انگاشته و یا تاویل می‌کنند.

از همه‌ی اینها عجیب تر آنکه اینان گمان می‌برند با این عقیده و عمل، می‌توانند جامعه‌ی خود را غنی و نیرومند و شریف و ارجمند سازند، بلکه جهانی را به صلاح آورند، با آنکه خود نیز مثل بی دینان، زهر قاتل و درد بی‌درمان بشرند.

آدم از نظر قرآن جلد اول صفحه 62 نوشته آیت‌الله فقید سید محمد جواد موسوی غروی اصفهانی ترجمه علی اصغر غروی اصفهانی