سکوت سنگین

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است

منافق سیاسی
ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٧ بهمن ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: علامه فضل الله

 

از نمونه‌های جدید بشری، منافقان سیاسی‌اند که در هر کجا و هر زمان وجود دارند،

آنان با سخنان دلچسب و شیرین خود در مورد نقاط ضعف اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مردم، درصدد جلب عواطف و احساسات توده‌ها هستند،

و با ادامه‌ی برنامه‌های اصلاحی عریض و طویل برای زندگانی مردم،

و وعده‌های بدون حساب و کتاب بسیار،

و اجرای سخنرانی‌های حماسی جان‌سوز،

می‌کوشند تا با توسل به ایمانی استوار و خدا را گواه بر منویات و انگیزه‌های خیرخواهانه و اندیشه‌های بلند و همه جانبه‌ی خویش گرفتن،

اعتماد امت را نسبت به خود جلب کنند.

تا مردم به جدی بودن کلام و خالص بودن عملشان اطمینان حاصل نموده و به آنان روی آورند،

و با دشمنانشان به ستیز پردازند،

و نسبت به همه‌ی طرح‌هایی که آنان را به حکومت می‌رساند کمک نمایند،

به امید تحقق برنامه‌های اصلاحی همه جانبه و اجرای وعده‌های مهمشان

تا شاید از این رهگذر،

ملت را از یوغ ستم و بدبختی‌هایِ زندگی و تیرگیِ جهل و تلخیِ تهی‌دستی، برهانند.

او در خط مشی‌های عوام‌فریبانه و شیوه‌های منحرفانه و فریبکارانه‌ی خود موفق می‌شود،

و مقدرات ملت را در دست می‌گیرد.

عملکردهای او پرده از نیات پلیدی برمی‌دارند که در قلب و فکر او وجود داشته،

نقشه‌های جنایی پنهانی، در گام های اولیه‌ی او آشکار می‌شود.

وی پس از به حکومت رسیدن و بر اوضاع سلطه یافتن،

به تباهی بلاد و گروه‌ها و به نابودی زمین‌ها و نسل‌ها همت می‌گمارد،

برخلاف اراده و خواست الهی،

چرا که خداوند صلاح و آبادانی را دوست دارد و از فساد و تباهی بیزار است.

اکنون برخی از کسانی که به این منافق سیاسی کمک کرده‌اند و در پیروزی او بر دشمنانش از او حمایت نموده‌اند به نزد وی آمده یادآور وعده‌هایی می‌شوند که به مردم داده است،

... ولی او پذیرای نصیحت نبوده، از بحث و گفت و گو می‌گریزد و از این ناصحان بیزاری می‌جوید.

چرا که به خطا و انحراف خویش معترف نبوده، بلکه مدعی عصمت و درستی رفتار و دادگری در حکم است ... به همه‌ی رفتار و گفتار خود مفتخر است!

وَ مِنَ النّاس ِ مَنْ یُعْجِبُکَ قَوْلُهُ فِى الْحَیوةِ الدُّنْیا وَ یُشْهِدُ اللَّهَ عَلى ما فى قَلْبِهِ وَ هُوَ اَلَدُّ الْخِصامِ.

وَ اِذا تَوَلّى سَعى فِى الْاَرْض ِ لِیُفْسِدَ فیها وَ یُهْلِکَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لایُحِبُ الْفَسادَ.

وَ اِذا قیلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ.

سوره بقره / آیه‌هاى 206 - 204

گفت و گو و تفاهم در قرآن کریم (روش‌ها، الگوها و دستاوردهای گفت و گو) اثر علامه فقید محمدحسین فضل الله، ترجمه سید حسین میردامادی، نشر هرمس


 
کنترل ذهن
ساعت ۸:۱٥ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ بهمن ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: علامه فضل الله

روش و ذهنیت ستمگران در هر زمان و هر مکان چنین بوده است. هنگامی که می‌خواهند ذهن و فکر مردم را تحت اختیار خود درآورند،

مردم تنها باید به چیزی بیندیشند که از سوی زورمندان به آنان عرضه شود،

ذهن و افکار مردم به چیزی باید معتقد باشد که از جانب این قدرت‌ها به آن فراخوانده شود،

بنابراین هرگونه تفکر و اعتقادی بدون اجازه ی رسمی، ممنوع است،

سلطه‌ای که ذهن و فکر مردم همچون جسم و تلاششان همه تحت تصرف اوست.

گفت و گو و تفاهم در قرآن کریم (روش‌ها، الگوها و دستاوردهای گفت و گو) اثر علامه فقید محمدحسین فضل الله، ترجمه سید حسین میردامادی، نشر هرمس


 
تفاهم در قرآن کریم
ساعت ٦:٥٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٧ بهمن ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: علامه فضل الله

 

ما بسیاری از عوامل عقب ماندگی فکر را که مسلمانان در بینش خود نسبت به اسلام، ار آن رنج می‌برند، می‌توانیم معلول روش بی روح و بی تحرکی بدانیم که نمایندگان رسمی دینی، همواره خط مشی خود قرار داده‌اند، هنگامی که می‌بینیم آنان باب شناخت دینی را بر روی مسلمانان بسته‌اند.

آنچه که بر تعجب و تاسف انسان می‌افزاید، این است که برخی از این آقایان، ایمان را نیروی فکری خداداده‌ای می‌دانند که به انسان با ایمان، قدرت مقابله با هرگونه شبهه و حل هر نوع مشکل و مقاومت در برابر تهاجمی که بر عقیده و ایمان بشود، اعطا می‌کند،

از این رو به انسان اجازه نمی‌دهند که در مورد عوامل و انگیزه‌های شک و شبهه‌اش، سخنی بگوید

به این دلیل که شایسته‌ی مومن نیست که از این و آن، پرسش کند که این پرسش‌ها بدعت، کفر و بی‌دینی است؛

و به مومن القا می‌کنند که از سوال بگریزد، تا در اعماق وجودش شک و تردید باقی بماند تا آنجا که او را به تحیر، پریشانی و سردرگمی زیادی بکشاند و یا سرانجام به تردید و کفر و الحاد منجر شود.

گفت و گو و تفاهم در قرآن کریم (روش‌ها، الگوها و دستاوردهای گفت و گو) اثر علامه فقید محمدحسین فضل الله، ترجمه سید حسین میردامادی، نشر هرمس