خدایا !

مرا معبد آرامش کن تا آنجا که اندوه است شادی منتشر کنم و به جای آنکه عشق دریافت کنم ؛ عشق بورزم .

آنجا که خطا هست ؛ بخشایش بگسترم ؛

به جای آنکه دیگران درکم کنند ؛ من درکشان کنم ؛ زیرا با بخشایش است که بخشوده می شویم .

 

نقل از اینجا

/ 6 نظر / 4 بازدید
مریم

سلام خسته نباشی میشه این قسمت را به من هم یاد دهید /نقل از اینجا، جالبه من هم دوست دارم اگه مطلبی را از جایی برداشتم استفاده کنم ممنون

فهیمه جون

[دست][دست][دست][دست] زیبا بود مرسی اومدی وبلاگم و [گل] گذاشتی

رهسپار

سلام باید سرشار از انرژی و شادی باشی که بتونی این کارو بکنی. شاید یه راهش وصل بودن به خداست که آدم رو از شادمانی غنی میکنه و به کس دیگری نیاز نخواهی داشت. البته در مقم های بالای خودش.

لیلا

خدا پشت و پناهت دوست عزیز. خیلی قشنگ نوشتی[تایید]

تارا

سلام آپت خیلی جالبه[لبخند][لبخند] بیا منم آپم[نیشخند][چشمک][نیشخند][نیشخند]

روزها و سوزها

زيبا و حكيمانه ... قرار ما همیشه بیقراری و قرار ما همیشه فاصله است ... هزار بار رفتی و مرا هزار بار جا گذاشتی و من هزار سال ، هزاره های خسته را دویده ام ... و در نگاه مهربانیت به دردهای خلوت دلت رسیده ام .... به روزم .خوشحال مي شوم بخوانيد .