معلم شهید شریعتی

دکتر علی شریعتی در کتاب نیایش این گونه مناجات میکند :

 

 

 

خدایا ! همواره ، تو را سپاس میگزارم که هرچه در راه تو و در راه پیام تو ، پیشتر رنج میبرم ، آنها که باید مرا بنوازند میزنند ، آنها که باید همگامم باشند ، سد راهم میشوند ، آنها که باید حقشناسی کنند حقکشی میکنند و آنها که باید دستم را بفشارند ، سیلی میزنند ، آنها که باید در برابر دشمن دفاع کنند ، پیش از دشمن حمله میکنند و انها که باید در برابر سمپاشی های بیگانه ستایشم کنند ، تقویتم کنند ، امیدوارم کنند و تبرئه ام کنند . سرزنشم می کنند ، تضعیفم میکنند نومیدم میکنند متهمم میکنند تا – در راه تو – از تنها پایگاهی که چشم یاری یی دارم و پاداشی ، نومید شوم ، چشم ببندم  رانده شوم ... تا تنها امیدم تو شود ، چشم انتظارم تنها به روی تو باز ماند ، تنها از تو یاری طلبم تنها از تو پاداش گیرم در حسابی که با تو دارم شریکی دیگر نباشد تا تکلیفم با تو روشن شود ، تا تکلیفم با خود معلوم گردد تا حلاوت " اخلاص " را – که هر دلی اگر تندکی چشید ، هیچ قندی در کامش شیرین نیست – بچشم . خدایا ! اخلاص ! اخلاص !

 

/ 19 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد

ای کاش چنان شريعتی می بودم تا خاک تنم سرمه ياران باشد

فريبا پژوه

امير

سلام داش ميثم گل. عجب شعر مشتی نوشتی دمت گرم بازم به ما سر بزن هميشه قرمزته

mazaher

سلام ... یه سر به این وبلاگ بزن ببین چه کرده ... http://sadrolaemeh.blogfa.com/

شكلات تلخ

هرچی نوشته های من مثل ذهنم آشفته و بهم ريخته است ، مطالب وبلاگ تو منظم و قابل فهم. از نوشته های دکتر لذت بردم . بازهم بنویس.

عصر عدالت

با عرض سلام با مشکلات و معضلات پیش روی نسل سوم بروزم ... چشم انتظار حضور گرمتان هستیم . یا علی

امير وفا

ميثم جان از اينکه همچنان مرا در خاطر داری خوشحالم اما نوشتن حالی است که در بی حالی امروز من نمی گنجد ساليانی است که چند صباحی می نويسم و مدت درازی خاموش می شوم... اما می دانم که دوباره اين زخمها سر باز خواهد کرد.

شاپرک

سلام خوشگل بود پايدار باشيد