یاران

بیا تا سری در سر خم کنیم
من و تو تو و من همه گم کنیم
بیائید تا جمله مستان شویم
ز مجموع هستی پریشان شویم

چو مستان به هم مهربانی کنیم
دمی بی ریا زندگانی کنیم
بگردیم یکدم چو باران به هم
که اینک فتادیم یاران به هم

/ 6 نظر / 5 بازدید
نهست

دیدی من اول ادت کردم دادا ! D:

مريم

از بس این طوری کامنت گذاشتی منم اغفال کردی[عصبانی][شوخی]

نگین

سلام. خسته نباشی[لبخند] وبلاگ جالبی داری موفق باشی[گل] بای[گل]

لرشی

قشنگتر از خود شعر اون جناسی بود که در (به هم) و در بیت آخر نهفته بود. موفق باشید.[گل]