تن آسا

در کف گردون تا چند فرومانی؟
جهد کن کز کف او خود را برهانی
ای تن‌آسان به جهان غرّه و دل‌داده
نشود دردِ دلت بِهْ ز تن‌آسانی
به جهان غر‌ّه مشو ای به جهان غرّه!
که به کار خود آخر تو فرومانی

بهار
/ 0 نظر / 15 بازدید