خورشید قیامت


اگر کوه گناه ما به محشر سایه اندازد
نبیند هیچ مجرم روی خورشید قیامت را
مرا گمنامی از وحدت به کثرت می‌کشد صائب
و گرنه گوشهٔ عزلت، کمینگاهی است شهرت را

/ 0 نظر / 4 بازدید